Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM)
Acupunctuur is een onderdeel van de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM). Letterlijk betekent acupunctuur:'steken met naalden'. De patiŽnt wordt behandeld met dunne naalden op nauwkeurig vastgelegde plaatsen, de acupunctuurpunten te stimuleren, zoals moxa (chinese wierook), laserstralen, magneetpleisters en puntmassage. Binnen de in het 'Westen' toegepaste acupunctuur zijn drie specialismen te onderscheiden: - klassieke acupunctuur als onderdeel van de TCM - ooracupunctuur (Auriculo therapie) - electro-acupunctuur volgens Voll en aanverwante meettechnieken.
GESCHIEDENIS : Uit de oude inscripties is bekend, dat in China acupunctuur al zo'n 5000 jaar geleden werd toegepast. Uit de overlevering zou bekend zijn dat de eerste behandeleffecten van de acupunctuur geheel toevallig zouden zijn geweest; tijdens een van de vele veldslagen zou een soldaat met een speerpunt op een specifieke plek geraakt zijn, waarna een bepaalde klacht spontaan genas. Waar of niet, rond 3500 jaar geleden werd al veel schriftelijk vastgelegd over acupunctuur behandelingen en eigenschappen in relatie met uiteenlopende lichamelijke klachten. Het leerboek de 'Nei Tsjing' is rond 400 v. Chr. samengesteld uit ervaringen die over een periode van honderden jaren is opgedaan. In opdracht van opeenvolgende generaties keizers zijn door talloze behandelaars allerlei punten op hun waarde en effectiviteit onderzocht. Dit leidde uiteindelijk tot een zeer omvattende literatuur over deze unieke behandelwijze.
FILOSOFIE EN WERKINGSMECHANISME: De begrippen Yin en Yang, negatief en positief, richten zich naar een filosofie, gebaseerd op waarneming van de ons omringende omgeving. Het beeld koud/warm, licht/donker, boven/beneden enz. paste ook binnen de gedachte, dat een verstoring van de balans tussen deze "energieŽn" de oorzaak van klachten en ziektes was. Door dit evenwicht weer te herstellen kon genezing gebracht worden. In iedere (aan een orgaan gebonden) z.g. 'meridiaan' bevinden zich acupunctuurpunten die voor de regulatie van deze 'energie' zorgen. Ook buiten deze banen bevinden zich orgaan- of klachtgebonden acupunctuurpunten. Door een weloverwogen keuze en combinatie van deze punten zijn zeer uiteenlopende aandoeningen behandelbaar. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken, dat een acupunctuurpunt een bijzondere 'structuur' heeft: door een gaatje in de onderhuidse bindweefselmantel komen een kleine slagader, ader en zenuwuitloper in een dicht onder de huid gelegen gebied terecht. Bij prikkeling met een naald ontstaan ter plaatse reacties die ook elders effecten in het lichaam kunnen vertonen. Geleiding blijkt door het zenuwstelsel te verlopen. De electrische weerstand van de huid boven zo'n punt gemeten naar een ander deel van de huid is anders dan van een willekeurig punt af gemeten. Talloze neurofysiologische experimenten hebben aangetoond, dat acupunctuurpunten bestaan en dat door aanprikken of op andere wijze stimuleren, uiteenlopende effecten in het lichaam optreden.
OORACUPUNCTUUR: Ontwikkeld door de Franse neuroloog Nogier vanaf begin jaren 50 van de 20e eeuw. Via nauwkeurige observatie en systematisch in kaart brengen van drukpijnlijke punten op de oorschelp van patiŽnten met uiteenlopende klachten, legde hij relaties tussen delen van het lichaam en plekjes op het oor. Deze bleken zowel geschikt voor het stellen van een diagnose als om een behandeling mee uit te voeren. Deze punten liggen niet op meridianen en zijn vaak anders dan "chinese oorpunten". In tegenstelling tot de andere acupunctuurpunten speelt hier het materiaal, waarvan de naald gemaakt is een belangrijke rol bij de behandeling; goud stimuleerd, zilver kalmeert, staal reguleert. Als uitbreiding van de behandelmogelijkheid wordt ook laserlicht gebruikt.
ELECTRO-ACUPUNCTUUR: Electro-acupunctuur volgens Voll (EAV) en aanverwante meet- en diagnosetechnieken zijn eveneens Europese ontwikkelingen. Doel van deze techniek is het vaststellen van aandoeningen door meting van acupunctuurpunten naar een referentiepunt toe terwijl in de meetkring hetzij (bijv. homeopatische) geneesmiddelen hetzij verdunningen van (aan ziekteverwekkers verwante stoffen of ziek lichaamsmateriaal) zijn opgenomen. De uitslag van een dergelijk onderzoek kan leiden tot een diagnose en/of medicatie-advies. Ook kunnen diverse allergieŽn worden vastgesteld. Er wordt dus niet met naalden geprikt.